تولدت مبارک ستاره شبهای تنهایی من

تقدیم به کسی که به من عشق رو آموخت

امروز روز تولدمه با نامزدم قهرم بخاطر یه شوخی تو دردسر بزرگی افتادم ای کاش نمی گفتم چرا با من بد رفتاریکرد باورم نمیشه اون منو خیلی دوست داشت فکر کنم  مقصر خودم باشم چون خیلی شورشو در اوردم دلم خیلی گرفته ای کاش امروز بمیرم خدایا من از هیچ کس توقع ندارم بهم تولدت مبارک بگه جز کسیکه همه ارزوهامو فداش کردم کسیکه دلم همیشه بخاطر کارهاش خونه کسیکه همه نقشه هامو براب کرد کسیکه بینهایت درکش کردم امانکردکسیکه زندگیم بخاطرش امده لب پرتگاه اما بخطر خوشحالیش همیشه خندونم.من شانس ندارم هیچ کس واقعا دوستم نداره کسانیکه دوستم داشتن سنگ زدم تو چشاشون تا منو نبینن اما .........................................خدایا بهم صبر بده مثل همیشه خدایا امسال از تو میخوام بهم تبریک بگی و بهم هدیه بدی الان منتظر میشینم تا بیای و منو ببری برام تولد بگیری خدا دوست دارم و همینطور اون بی معرفت رو.کمکم کن به این زودی کم نیارم

آدما همیشه روز تولدشون یه احساس خاص دارن  بعضی ها احساس خوشحالی و بعضی ها ناراحتی ، همه آدما یه روز تو تقویم براشون چشمک می زنه روزی که به دنیا اومدن روزی که پا تو این دنیا گذاشتن روزی که.............

از دیشب پیام تبریک اومد برام و چشمم به تقویم اتاقم افتاد فهمیدم  امروز روز تولدمه روزی که کاشکی هیچ وقت وجود نداشت روزی که.....

همیشه از آدمای ناامید متنفر بودم اما الان احساس می کنم خودم از همه بیشتر نا امید و خسته شدم  خودم را خیلی بی  خیال نشون می دم اما الان می بینم حتی از بی خیالی هم خسته شدم حتی.......

سال گذشته اومدم و نوشتم خدایا صفحه سفيد ديگري را كه پيش و رويم گذاشتی پر كنم خدا یا کمکم کن سال را سفيد باشم و صفحه ام را كم غلط تحويل بدهم ، اما امروز می بینم پر غلط تحویل دادم  هم خودم اشتباه کردم هم چوب اشتباهات دیگران را خوردم  هم.......

می گن روزی که به دنیا اومدم  هیچ کس خوشحال نبوده شاید با اون همه مشکلات جایی برا من وجود نداشت شاید..............

واقعا شاید حق با اونا بوده اگه امروز وجود نداشتم این همه مشکلات نبود اگه وجود نداشتم  خیلی ها به خاطر من این همه صبر نمی کردن اگه امروز وجود نداشتم.........

همیشه معتقد بودم خدا توی خیلی مراحل زندگی آدما را امتحان می کنه بعد جواب صبرشون را می ده اما من بیش از 4 ساله دارم تو اوج مشکلاتم زندگی می کنم روز به روز بدتر شدم خدا هم اصلا جوابی نداده

خیلی دوست دارم بفهمم عدالت یعنی این؟مهربونی یعنی این؟ بخشش یعنی این؟ خدایا چرا دیگه بهم توجه نمی کنی ؟ چرا فراموشم کردی؟ چرا..............؟

نمی دونم شاید  روز تولدم خیلی ناامیدانه حرف زدم اما احساس می کنم امروز بیشتر از همیشه دلم گرفته بود احساس می کنم بیشتر از همیشه خسته شدم احساس می کنم...........

تقدیم به بهترینم که رفت:

 پرستو ها چرا پرواز کردید جدایی را شما آغاز کردید، خوشا آنان که دلداری ندارند، به عشقو عاشقی کاری ندارند ،خداحافظ برای تو  رهایی برای من فقط درد جدایی، خداحافظ برای تو چه آسان ولی قلبم ز واژه اش چه سوزان خداحافظ خداحافظ طلوعم خداحافظ

دل نوشت: تولد زیباترین بهانه است برای خالی کردن بغض آدم ها همین

پی نوشت1:مشکلاتم کم بود این چند روز عذاب وجدان تمام زندگیم را ازم گرفته  ازتون خواهش می کنم برام دعا کنید

پی نوشت2: به یاد سال گذشته آهنگ وبلاگم تکرار شد

بی ربط: خیلی سخته روز تولدت از کسی که انتظار داری حتی یه پیام تبریک نیاد حقم اینه که..............

یادته گل نازم چه شبهای سردی توی کوچه تنهایی تو قدم زدم..

یادته یک شب جلوی بارون توی کوچه تنهایی تو قدم زدم اما اتاق تومثل همیشه خاموش بود..

یادته یک روز برفی توی کوچه خلوت تنهایی توقدم زدم جلوی پنجره صدات زدم اما تو تو خواب بودی

یادته به خاطر بعضی دروغ هات اشک من در امد...

یادته چقدر شکستم به خاطر به دست آوردن دل تو...

یادته ......

خداحافظ گل نسترنم.تموم عاشقا باختن

خداحافظ گل نازم.  

خداحافظ همين حالا، همين حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام
خداحافظ کمی غمگين، به ياد اون همه ترديد
به ياد آسمونی که منو از چشم تو ميديد
اگه گفتم خداحافظ نه اينکه رفتنت ساده اس
نه اينکه ميشه باور کرد دوباره آخر جاده اس
خداحافظ همه نازم

بدون که چشم به راهت موندم.

هنوز هم پریشانم ، هنوز هم پشیمانم ، هنوز هم قطره ای از اشکهای زمانی

جدایی ام با تو در چشمانم دیده می شود !

هنوز هم یاد و خاطره های با هم بودنمان در ذهنم تکرار می شود .

هنوز هم پشیمانم از اینکه عاشقت شدم ، پشیمانم از اینکه خودم را در این

منجلاب عاشقی رها کردم . پشیمانم از اینکه نیامدم و به تو کلمه دوستت

دارم را بگویم!

تو رفتی ، بدون هیچ حرف ناگفته ، و بدون هیچ سختی !

هنوز هم تکه های شکسته شده احساس محبت و عشق در قلبم دیده می شود.

هنوز هم خورده شیشه های شکسته پنجره ای که رو به امواج دریای دلت

بود در قلبم دیده می شود! هنوز هم خسته ام ! هنوز پریشانم ، و هنوز آن

احساس سیاه غم وغصه در قلب من نشسته است! قصه من و تو قصه

عشقی بود که تنها در قلب من احساس می شد! قصه من و تو ، قصه

مجنون تنها بود، قصه لیلی بی وفا بود!

پیشمانم از اینکه قلبم آن احساس عشق و محبتش را درون خودش نگه

داشت و آن را فاش نکرد!

راز گل مریم هنوز هم در قلبم نهفته است! اما دیگر به دنبال فاش شدن آن راز

نخواهم رفت! در یک نگاه عاشقت شدم ،لحظه ها و ساعتها در کوچه خاطره

ها قدم میزدم تا تو را ببینم ، سالها و روزها انتظار کشیدم تا قلبت را روزی به

من هدیه دهی ، اما تو غرورم را شکستی ، عشقم را کشتی ، و قلبت را به

کسی دیگرهدیه دادی!

نمی توانم بگویم لعنت به تو ! و نمیتوانم بگویم لعنت به من!

تنها می توانم بگویم نفرین به این سرنوشت ! اینک با کوله باری از غم و غصه

این کوچه بی محبت را ترک میکنم تا دیگر خاطرات گذشته که با هم بودیم و

از هم می گفتیم در ذهنم تکرار نشود.پس خدانگهدار ای کوچه خاطره ها!

  دوست دارم به اندازه همه تنهایی

من صبورم اما ..........

                   به خدا دست خودم نیست اگرمی رنجم

 یا اگر شادی زیبای تو را به غم غربت چشمان خودم می بندم ! ..........

 من صبورم اما ...........

                    چه قدر با همه عاشقیم  محزونم !

 و به یاد همه خاطره های گل سرخ مثل یک شبنم افتاده به غم مغمومم ........

من صبورم اما ............

               بی دلیل ازقفس کهنه شب می ترسم

 بی دلیل از همه تیرگی تلخ غروب و چراغی که تو را از شب متروک دلم

 دور کند ...........  می ترسم!

من صبورم اما  .............

 آه ...........  این بغض گران صبر نمی داند چیست ..... ؟

 شبي از پشت يك تنهايي نمناك و باراني تو را با لهجه ي گل هاي نيلوفر صدا كردم.
تمام شب براي باطراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم.
پس ازِ يك جستجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس ...تو را از بين گل هايي كه در تنهايي ام روييد با حسرت جدا كردم
و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي ...دلم حيران و سرگردان چشماني ست رويايي
و من تنها براي ديدن زيبايي آن چشم ...تو را در دشتي از تنهايي وحسرت رها كردم
همين بود آخرين حرفت ...و من بعد از عبور تلخ و غمگينت ... حريم چشمهايم را به روي اشكي از جنس غروب ساكت و نارنجي خورشيد وا كردم
نمي دانم چرا رفتي؟
نمي دانم چرا ، شايد خطا كردم
نمي دانم كجا ، تا كي ، براي چه ،
ولي رفتي و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد
نمي دانم چرا ؟ شايد به رسم و عادت پروانگي مان باز براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم...!!.

می خواستم زندگی کنم راهم را بستند٬

ستايش کردم گفتند خرافات است ٬

عاشق شدم گفتند دروغ است ٬

 گريستم گفتند بهانه است ٬

خنديدم گفتند ديوانه است ٬

...... دنيا را نگه داريد ميخواهم پياده شوم !

شگفتا!هر چه غوغاهای زمین در برابرم ساکت تر می شود

زمزمه ی ناشناسی از دوردست های  درونم  نزدیک تر می آید.

هرچه جهان بیشتر رنگ می بازد

سرزمین ناشناخته از دور پدیدارتر می گردد

و هرچه رنگ ها می میرند یک "نمی دانم که" در من رنگ می گیرد

و هرچه با زندگی بیگانه تر می شوم حیاتی درمن آشناتر می روید

چه سخت است توانستن در ندانستن !

رهایی برای آنکه آشیانی ندارد،

آزادی برای آنکه نمیداند چگونه باشد کشنده است!

اختیار مطلق برای کسی که نمی داند چه اختیار کند شکنجه آور است.

این چه سرگذشت غم انگیزی است در حیات آدمی!

بی تابی فرار از بند به سوی رهایی

و اضطراب نجات از رهایی

نمي دانم چه زماني مي آيي ...

نمی دانی هر روز که مي گذرد چشم انتظاري من بيشتر مي شود
 
آيا دلت همچون دل من که در پيش توست ، در گروي من است ؟

آيا در انتظار ديداري آغازين با من هستي؟

فرصتهاي من گذشتند ، اما براي آن ها دلم تنگ نشد

اما هر لحظه دلم براي تو و آمدنت تنگ مي شود

آيا دل تو هم براي اين دلتنگ عاشق تنگ مي شود ؟

نمي دانم چه زماني مي آيي ...

و مرا از اين غربت سردي که وجودم را فرا گرفته رها مي سازي

باز هم نمي دانم ... اما بدان غربت دلم تنها تو را مي خواهد و بس

چه زیباست بخاطر تو زیستن

وبرای تو ماندن بپای تو مردن وبه عشق تو سوختن؛

وچه تلخ وغم انگیز است، دور از توبودن، برای تو گریستن؛

و به عشق و دنیای تو نرسیدن؛ ایکاش می دانستی بدون تو،

مرگ گواراترین زندگیست؛ بدون تو وبه دور ازدستهای مهربانت،

زندگی چه تلخ وناشکیباست. ایکاش می دانستی مرز خواستن کجاست،

وایکاش میدیدی قلبی راکه فقط؛

برای تو می تپد

آمدي جانم به قربانت ولي حالا چرا ؟
بي وفا، بي وفا حالا كه من افتاده ام از پا چرا ؟

نوشدارويي و بعد از مرگ سهراب آمدي
سنگدل اين زودتر مي خواستي حالا چرا ؟

عمر ما ار مهلت امروز و فرداي تو نيست
من كه يك امروز مهمان توام فردا چرا ؟

نازنينا ما به ناز تو جواني داده ايم
ديگر اكنون با جوانان نازكن با ما چرا ؟

وه كه با اين عمر هاي كوته بي اعتبار
اين همه غافل شدن از چون مني شيدا چرا ؟

آسمان چون جمع مشتاقان ، پريشان مي كند
درشگفتم من نمي پاشد ز هم دنيا چرا ؟

شهريارا بي حبيب خود نمي كردي سفر
راه عشق است اين يكي بي مونس و تنها چرا ؟

بي مونس و تنها چرا ؟
تنها چرا ؟ حالا چرا

از این همه جنگ اعصاب خسته ام از این همه ریاوکلک وبی وفایی خسته ام خدایا به من تنها قدرت بیشتر بده ته مقاومت کنم من نسترنم نسترنی که فقط برای دیگران نسترن شاد وبی خیالم ولی نه من واقعا تنهام خسته ام از بی هدفی وبی عشقی بدم میاید

ای کسی که هرگز نفهمیدی مرا بفهم بخدا دوستت دارم

لحظه های بی تو بودن همچون کوهی که بر دوشم هستند مرا از هر قدم برای برداشتن باز میدارند

دیگرنه نور خورشید نه نسیم صبحگاهی و نه صدای جیک جیک صبحگاهی پرندگان...

هیچیک برایم ندای امید و ادامه ی راه را ندارند

دیگر راهی برای ادامه نمیبینم

ستارگان شب نیز از من دوری میکنند...حتی ماه نیز دیگر هیچ شب عاشقانه ای را با مهتاب خویش برایم نور افشانی نمیکند

من ماندم و کوهی از خاطرات

من ماندم و دنیایی از غصه ها و فریادهاوبغضهای در گلو مانده که هیچگاه خارج نخواهند شد

بغضهای جانسوزی که تا لحظه دیدار دوباره ی من و تو در گلو حبس کرده ام تنها در یک لحظه خواهم شکست

میدانم روزی می آید که بار دیگر زمان برایم رقص زیبایش را سر خواهد داد و رخصت آنرا خواهم داشت که سر بر شونه های ستبر و مردانه ات بگذارم و گرمی نوازشهای دستان مهربانت را بار دیگر بر سرم احساس خواهم کرد

ودیگرهیچ....

^{ای کاش تو فقط مال من  بودی}

بگذار که در بسترت آرام بگیرم...از گرمی آغوش تو الهام بگیرم

بگذار در این شامگه وسوسه انگیز...کام دلی از گردش ایام بگیرم

در بند سر زلف تو عمریست اسیرم...بگذار که تا دانه از این دام بگیرم

چون باد سحر بوسه زنم بر سر و رویت...لغزم به برت محو شوم کام بگیرم

دیریست که سرگشته ی هجران سیاهم...بگذار در آغوش تو فرجام بگیرم

بگذار بلغزم ببرت بیخبر امشب...تا دیده از این چرخ سیه فام بگیرم

بگذار در آغوش تو از شوق بمیرم...بگذار که در بسترت آرام بگیرم

دلم گرفته

..اولین و آخرین حرف من در این وبلاگ..

 ..خداحافظ مسافر تنهایی برای همیشه..

...لعنت بر عشقی که از مکروحیله خلاصه شد...

...عشق پاک نعمت بیکران خداست...

خوش به حال آن کسی که ...

_{ای کاش تا عید بمیرم یا به ارزویم برسم بخدا دیگه تحمل دوریش برام سخت}

ناگهانی تر از آمدنت میروی.

من می مانم و باران های بی اجازه و قلب عاشقی که سپاس گذارت می ماند تا ابد......

متشکرم که به من فهماندی چقدر میتوانم دوست بدارم و عاشق باشم...بی توقع.

قلب مهربانت مثلثی را می ماند در دریای بیکران عشق...

امشب به یاد تک تک ِ شب ها دلم گرفت

 سلام عزیزترین عزیز دل تنها و بی قرارم

 می دونم و با تمام وجودم درک می کنم این روزهای طاعون زده و منجمدٌ...........

از تموم اصطلاحات زندگی یه "دیوار" واسم مونده یه "قفس"..............تو می دونی همه ی این دلتنگیامو. نه؟؟؟؟ پس جون شهره جون گندم نجاتم بده. راضی نشو به .

نمی تونم تمرکزی روی زندگیم داشته باشم بی هدفی و آوارگی و سردرگمی این روزا واژه های آشنای زندگی من شدن. انگار تموم بهونه های مسلم واسه زندگیم تو یه شب سرد و دلگیر فرار کردن و من حتی فرصت دست تکون دادن واسشونو پیدا نکردم. دلم می سوزه آخه این بود حق من و یار جونیم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

از تموم اصطلاحات زندگی یه "دیوار" واسم مونده یه "قفس"..............تو می دونی همه ی این دلتنگیامو. نه؟؟؟؟ پس جون شهره جون گندم نجاتم بده. راضی نشو به

دیشب تو  خواب عزیزم نسرین عزیزم بود که تمام زندگیمه

نمیدونی چه خوابی بود.بهترین خواب زندگیم بود.

خدا این نازنینم رو برام نگهدار.

خیلی دوستش دارم به خدا

آخه عشق اول و آخرمه.

حالا میدانم درد دوری تو چقدر سخته؟؟؟

حالا می دانم بی تو زندگی کردن یعنی مرگ مرگ مرگ

امروز تو می روی اما پنهان از من شاید

تو می روی اما دل تو پیش من می ماند

با ان همه بی وفایی باز دل با تو می ماند

عشق تو  همچو دریای خروشان در دلم می خوابدد

تو برو خدابه همراهت اما یادت باشه اینجاکسی منتظر توست

 تو برو اما من رو فراموش نکن مثل قدیما ترک یار نکن

دوست دارم

از تـو بـا حضـوري دلتنگ

تنها مونده بغضي سنگيـن

کـه تو سينه ميـزنه چنگ

ايــن غــم پنهونــي مـن

تـو نـدونستي چه تلـخـه

اين تو خود شکستن مـن

تـو نـدونستي چـه سخته

کاشکــي بـودي تـا ببيني

لحظه هام بي تو ميميرن

واســه بـــا تــو نبــودن

انتقــام ازمـن ميگيرن

_{در این مدت از عمرم که احساس ، محبت و عشقم را بی دریغ به پایت ریختم تو فقط مانند بتی سنگی نظاره گر بودی و د ر سودای غرورت سر به آسمان می سائیدی بی آنکه بدانی چگونه پروانه وار گردت پر می زنم و در آتش بی عاطفه ای تو می سوزم . بدان که کار پروانه در سودای یار سوختن و کار شمع بی رحمانه سوزاندن .}

 

_{این دیگر انتهای سوختن من بود .}